Oog in oog met een paard

Ontmoet je jezelf

....jij in je essentie

Ontdek de kracht

van ieder

MENS

Om inspirerende

TEAMS

te ontwikkelen

Vanuit bezield en natuurlijk

LEIDERSCHAP

Voor haar
Een zwarte gratie
In verstilling oog in oog
Aanschouwt een dieper weten

In de spiegel van haar ziel
Ontwaart zich vaag een beeld
Verbinding in verborgen lijn
Herleeft zich trouw de generatie

Het magisch veld opent
De liefde ademt uit

Voeten hoeven even samen
Beweging in een vrij verlang
Vormt een buiging voor haar genen
En zo, in het nieuwe ogen blik
Kan zij haar leven nemen

 

Leonique van Tol, januari 2011

Fluweel zacht
Weerspiegelt in het hemellicht
Bedachtzaam gaat hij binnen
Buigt tot schaduw zijn gezicht

Daar waar leiden volgen wordt
Vloeien licht en donker samen
Kracht gaat aan zijn schouder op
Haar stappen zijn de zijne

Kijk lief kind
Kijk het aan!
Dit is hoe het was

Het paardenhoofd hangt laag
Schaduw krimpt ineen
De waarheid in gesproken woord
Er was maar plaats voor een

 

Leonique van Tol, augustus 2011

Donker vergulde ogen
Vangen zacht haar blik
Neigend naar beroering
Het ijzergordijn is dik

Vastbesloten staat het paard
Aan haar hoeven het verdriet
Wat haar blik zo graag ontmoeten zou
Maar wat zij steeds niet ziet

Ongemak raakt getuigen
Aanschouwen schril contrast
Zwaar verlies om rouw gesmeekt
Treft slechts de streling van de kwast

Geheimzinnig vertrouwen
Ruikt verwacht verraad
Achter charmerend lachen
Een andere wereld bestaat

Verzet laait op
Het masker valt
En daarmee ook een traan
Kust de ziel  van haar verloren zoon
Eindelijk kan hij bestaan

De fluwelen neus troost zacht
Tot een waanzinnig licht ademhalen
In gevoel van onbeholpen rust
Overgave was genade

 

September 2011, Leonique van Tol

Man en vrouw
Geliefden
In hun diepe wens
Tegenover staan ze daar
Haar blik dwaalt af naar … ergens

In zijn schaduw staat het paard
Loom en schrijnend weggericht
Langzaam ontwaart een spiegelbeeld
In het mannelijk vergezicht

De afstand herinnert
Brengt haar ware tranen uit
Dromen van een vader
Voel de doortocht van het bitterkruid

Met verschrikte ogen
Tussen man en paard verward
Spreekt en zegt
Mijn lief ik hou van jou
Maar met half mijn dubbelhart

Leonique van Tol, oktober 2011

Spanning snijdt
In vroege ijle lucht
Stoutmoedig stapt hij binnen
Aanzien van zijn plek bewust

Masculien en onbevreesd
Het trefpunt naderbij geslopen
Onstuimig briest het koolzwart paard
Het hengstenbal is open

Bloed pulseert
Schiet vuur in wilde sprongen
Pijnlijk trouw herinnert het
Respect door kracht gedwongen

Jager prooi bevechten
Prestigieuze muren rond ‘t hart
Tot in het heetste van de strijd
Het koningsmasker valt

Op zijn knieën zit een jongen
Die peinzend in de verte staart
Hij hoeft slechts om te zien
Achter hem staat braaf het paard

Adem wolkt
In vroege ijle lucht
Op zoet verlang gedragen
Elke beweging dichterbij
Begroet zijn trouw gevolg

Authenticiteit in heer-schappij

 

Leonique van Tol, oktober 2011

Soms ontmoet ik mensen in de coachingsessies die met alle liefde van de wereld al het leed van de wereld proberen te dragen. Het paard gaat dan zo goed als altijd afgrenzen. Tussen jou en de ander zit dus een gezonde boven en ondergrens aan empathisch vermogen. Ik kwam dit mooie gedichtje tegen, die hier raakt:

Mededogen is horen en zien
wat hier is
en niet wat het zou moeten zijn
of was
of zal zijn

Mededogen is aanraken met liefde
wat duister is en klein
de schaduw
het brandend vuur
en durven zijn in de pijn

Mededogen is
aanwezig zijn in mildheid
om te handelen in vrijheid